این نامه را بخاطر نوشتم چون حرف زدن باتو فایده نداره

گفتم شاید این نامه را بخونی خاموشانه کمی هم خاموشانه فکر کنی !

راستش بعضی کارهایت را اصلا" خوش ندارم

من تا این مدت که باتو (عشق) زندگی کردم به یک چیز رسیدم

به اینکه تو خلاف وعده ات عمل می کنی همین سخت مرا ناراحت ساخته

من اصلا" نمیدانم تو کجاهستی کجا میروی ؟

باکی نشست و برخاست داری و چه میکنی....................؟

اما اینو بدان وضعیت تو با گذشته فرق کرده

تو باید مسولیت پذیر باشی در مقابل خودت و من

و تمام خوشی غم ودیگر لحظات زندگیت را با او تقسیم کنی  

حرفهایم را ناشنیده میگیری و به من کدام توجه خاصی نداری

نسبت به روزهای اول دوستی و عشق زندگیما خیلی تغیر کردی

چرا ؟ مگه چرا ؟روزهای اول دیوانه وار دوستم داشتی اما................؟

ایا میخواهی در این گرداب غرقم کنی و بدبخت بسازی ؟

نه من نمیخواهم ایا تو فکر میکنی که همه چیز هوس است ؟ نه

بل هیچوقت چنین فکری نکن چرا که حال منــــوتــــو از هم شدیم برای همــــیش 

نگذار که تنها باشم و اوای غمناک بسرایم در تاریکیهای با راز عشق تو

نگذار کاری کنم که باعث بدبختی ما شود

نگذار درون خود اتش بگیرم و نابود شوم

*مرگ*مرگ*مرگ**مرگ*مرگ*مرگ**مرگ*مرگ*مرگ*

مرگ من در پـــــــــيش تو بازي شده  

قلـــــــــب تو بر رفتـــــنم راضي شده

فعل بودنــــــــــهاي جان عـــــــشق ما

صرف آن در واژه ي ماضـــــــي شده

فرصتم در عشق كم بود اي دريــــــــغ

مرگ بر اين دل چه هم بازي شـــــــده

هر شبـــــــــــم اين ديو رفتنــــــهاي تو

پيش من در رقــــــص و طنـــّّازي شده

صحبت از اين عدل پيشت هرزه گيست

دل كه راضي حكم اين قاضــــــــي شده 

گريـــــه كردم باز خنــديدي به رازعشق

گوئــــــيا عشــقت هـــوس بازي شده

قول عشقت اي امــــــــــــيدم ياد باد

يار ما بر ترك قلــــــــــــــب رازي شده

*مرگ*مرگ*مرگ**مرگ*مرگ*مرگ**مرگ*مرگ*مرگ*

*مرگ*مرگ*مرگ**مرگ*مرگ*مرگ**مرگ

*مرگ*مرگ*مرگ**مرگ*مرگ*

*مرگ*مرگ*مرگ**مرگ*

*مرگ*مرگ*مرگ**مرگ*مرگ*مرگ**مرگ*مرگ*مرگ*

*مرگ*مرگ*مرگ**مرگ*مرگ*مرگ**مرگ*مرگ*مرگ*

بدی دستان گرمت را به دســـتانم

  ببین یک لحظه تــو سوی چشمانم

    فقط باتـــــــو سرود عشق میــخوانم

       کجا اهنگ من بی تــــــــو صدا دارد

          کجا دنیایی من بی تــــــــــو هوا دارد

             بی تــــو باغ و جمن رنگ سیاه دارد

                بی تـــو هر کارمن سهو و خطا دارد

                   بی تـــــــــو هر گام من بیم و بلا دارد

                      شــــــــوق بالندگیست باتــــــــــــــــــــو

                          نـــــــــــور تابندگیست باتــــــــــــــــــو

                            لــــــــــــذت ار زندگیست باتـــــــــــــــو

                               تــــــــــــــــو لــــــــــــــــــــذت زنــــدگی

                                   رهــــایی زندگیست باتــــــــــــــــــــــو

                                      فـــــــــخر شرمندگیست بی تــــــــــــــو

                                         چه سر افگندگیست بی تـــــــــــــــــــــو

                                            شب مـــــــــــن منـــــــــور باتــــــــــــــو

                                              بکشـــــم بال و پــــــــــــــــر باتــــــــــــو

                                                  برســــــــــــــــــــــم با هنر باتـــــــــــــو

                                                      نروم به سفر بـــــــــــــــی تــــــــــــــــو

                                                           سفرم پـــــــــــــــــــر خطر بی تـــــــــو

                               بی تو هر کار حمــــــید سهو و خطا دارد با تو هر کار حمید خوشبختی و صفا دارد

                              دوســـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــزهراـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــتدارم

                              دوســـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــزهراـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــتدارم

                              دوســـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــزهراـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــتدارم

                               بی تو هر کار حمـــــــید سهو و خطا دارد با تو هر کار حمید خوشبختی و صفا دارد

๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑ ๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑ ๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑

๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑   سرخیل نازنینان  ๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑

๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑  مهتاب ماه جبین ها ๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑

๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑  رخسار بی نظیرت روشن ز اخترین ها ๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑

๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑ باقامت بلند وباچشم پر خمارت ๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑

๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑ محشر به پا نمودی در شهربهترینها ๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑  

๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑ کردی کباب و کشتی ๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑  

๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑  این عاشق خود را ๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑

๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑  با این حسین نگاهت ๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑ 

๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑ ای گل رخ حسینان ๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑

๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑  بانگاهی مستانه ๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑ 

๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑  دل ز کف ربودی ๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑  

๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑ ای تمام هست و بودم ๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑  

๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑ ای ربوده عقل و هوشم ๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑

๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑  بنگر بیا که سوزم ๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑

๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑  زغم عشق خموشم ๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑ 

๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑  تویی ارزوی قلبم زتمام زندگانی ๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑

๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑  بی تو بیخود و خرابم بی نوا و غم به دوشم ๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑

๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑  گرچه باهمیم ولیکن ز تو دور دور دورم ๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑

๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑  چون میان اه و اشک و غم ودرد وناله سوزم ๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑

๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑  ای فرشته ی بهشتی ๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑

๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑  بیا که راز عشق را باغم دل انگیزی ๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑ 

๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑ باصد نشاط و شادی ๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑

๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑ از فرط دیدتو گویم ๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑

๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑  صدایت در وجودم ๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑

๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑  چقدر عشق فزون است ๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑

๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑  ای صاحب وجودم ๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑  

๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑  اهنگ قلب تنهام ๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑  

๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑ نگاهت شاهین بلند پرواز ๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑

๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑  در اسمان عشقم ๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑

๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑ گر روی ز اسمانم ๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑  

๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑  انگاه باران میگیرد از غم این رفتن ๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑

๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑  سرخیل خوبرویان ๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑ 

๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑  عشقم همیش باتوست ๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑  

๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑  بگذار باتو گویم بگذار باتوباشم ๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑

๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑  گویم ز دست دوری ๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑

๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑  از دست رقیب سفله ๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑

๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑  از دست دشمن عشق ๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑

๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑  باتوهســــتم همیش ای مایه امید ๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑

๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑  تا خون در رگ دویدن ๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑  

๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑  تا قلب همچو تپیدن ๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑ 

๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑  تامژه به هم خوردن ๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑

๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑  تا توان دوستدارم گفتن ๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑

๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑  تا زدنیایی فانی رفتن ๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑

๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑  مدت بکن خدایا که نمیرم ز فراقش ๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑

๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑  من همیش باتو هســـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــتم ๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑

๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑  من همیش باتو هســـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــتم ๑Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ๑ 

                 زدل تنگی عجب نالانم امشب

                                شبیخون زد غمش  برجانم امشب

                                              چونی خیزد صدا از بند بندم

                                                         ز هجر ان گل ریحانم امشب

                                         زدست این دل خوش باور خود

                                                     به حسرت دیده ی گریانم امشب

                                                    بهار حسن او بنموده طوفان

                                            اسیر پنجه طوفانم امشب 

                                         شگفته غنچه اش در عین مستی

                            چو بلبل خسته و نالانم امشب

                          شنیدم با رقیب سفله امیخت

            شکسته از جفا پیمانم امشب

                         ز رشک افتاده ام در بستر تب

                    چه باشد چاره و در مانم امشب

                                             برفت از من قرار و صبر و ارام

                          نیاید خواب در چشمانم امشب

                                     جفای عشق تو از بس کشیدم

                                          فگنده از نظر خوبانم امشب

                                 زبس بارید اشک ارغوانی

                      بخون غلتان بود مژگانم امشب

                                توان یکبارگی از من شده سلب

                        خلیده در جگر پیکانم امشب

                              چه نقصانی رسد در دولت حسن

                                          شود گر از وفا مهمانم امشب

                                    بگرداب عمیق عشقت غرقم

                                            حمید از بخت خود حیرانم امشب 

نظر به تقاضای بسیار از دوستان که تو نظرات

خصوصی عکسمو پرسیده بودند و گذاشتم

اینم عکس خودم  (HaMeeD) 

      نمیدانم چرا هر لحظه از دوری تو رنج میبرم
      وای از همه این غمها چرا دوری ازمن چقدر راز عشق تو در وجودم پیچیده است
چرا دلم ناله های عجیبی دارد بخاطر تو
چرا عاشقان در سرزمین غم گیر ماندن چرا چرا چرا
چرا غم این سرزمین همه عاشقان را درک نمیکنه
چرا اهسته اهسته در اوای عشق میسوزیم
چرا کسیکه دوستش داری هر لحظه از دوریش رنج میبری
چرا دریای غم عاشقان  پایان نمیابد تا ارام باشند
چرا تنهایی را عاشقان دوستدارند
چرا دوستداریم تنها باعشق خود باشیم و بس
چرا غرق خیالات دنیای عشق خود هستیم
چرا در وجودمان ترس  عشق وجود دارد
چرا در راه عشق از خود گذریم و از همه چیز سیریم
چرا عاشقان این را بن بست را انتخاب کردند
چرا ای عشق در سرزمینت پادشاهی وجود ندارد
چرا خودت تنهای تنها پادشاه همه عاشقان هستی 
       ای عشق تو میدانی که همه این ستم از تو است

           فقط از تو فقط از تو فقط از فقط از تو

           فقط از تو

                                                   فقط از تو

                                                       فقط از تو

                                                          فقط از تو

                                                              فقط از تو

                                                                  فقط از تو

                       فقط از تو

      افــق غــــــــــــــــــــــــــــم                                 افــق غــــــــــــــــــــــــــــم

در

 بيابــــاني

 دور كه نرويد جز

 خار كه نتوفد جز باد كه

 نخيز جز مرك كه نجنبد ،نفسي

از نفسي خفته در خاك كسي زيريك

سنگ كبود در دل خاك سياه مي در خشد، دو نگاه

كه به ناكامي ازين محنت گاه كرده افسانه ي هستي كوتاه

باز ،مي خندد ، مهر باز ، مي تا بد مــــاه باز ، هم قافله سالار وجود

سوي صحراي عدم پويدراه بادلي خسته غمگين همه سال دورازين جوش وخروش

مي

روم جانب

آن دشت خموش

تا دهم بوسه بر آن سنگ

كبود تا كشم چهره بر آن خاك

سياه وندرين راه دراز مي چكد بر رخ

من اشك نياز مي دود در رگ من زهر ملا ل منم

امروز و همان راه دراز منم اكنو ن و ، همان شهر خموش

من و آن زهر ملا ل من و آن اشك نياز بينم از دور ، در آن خلوت سرد

در دياري كه نجنبد نفسي از نفسي ايستاد ست كسي ! روح آواره ي كيست ؟ پاي آن

 سنگ

 كبود كه در

آين تنگ غروب

 پرزنان آمده از ابر فرود

مي تپد سينه ام از وحشت مرگ

مي رمد روحم از آن سايه ي دور مي

شكافد دلم از زهر سكوت ماند ه ام خيره به راه

نه مرا پاي گريز نه مرا تاب نگاه شرمگين مي شو م از

و حشت بيهوده ي خويش سروناز يست كه شاداب تر از صبح بهار

قد برافراشته از سينه ي دشت سر خويش از باده ي تنهايي خويش شايد اين شاهد

 غمگين

 غروب چشم

  در راه منست ؟ شايد

اين بندي صحراي عدم بامنش

 يك سخن است  من در انديشه كه

اين سرو بلند وينهمه تارگي و شادابي در

بيابانـــــــي دور كه نرويد جز خـــار كه نتوفد جز

 بـــاد كه نخيزد جز مرگ كه نجنبد نفسي از نفسي غرق در

ظلمت اين رازعشق شگفتم ناگاه : خنده اي مي رسد از سنگ به گوش

سايه اي كي شو د از سرو جدا در گذرگاه غروب در غم آويز افق لحظه اي چند

بهم

مي نگريم

سايه مي خند

د و مي بينم واي مادرم

مي خندد!مادر اي مادر خوب

اين چه روحي است عظبم ؟ وين چه

عشقي ست بزرگ ؟ كه پس از مرگ نگير ي

آرام ؟ تن بيجان تو در سينه ي چاك به نهالي كه در ين

 غمكده نتها ماند ست باز جان مي بخشد قطره خوني كه بجا ماند در

 آن پيكر سرد سرو را تاب و توان مي بخشد !شب هم آغوش سكوت مي رسد

نرم ز راه من از آن دشت خموش

باز رو كرد ه به اين شهر پر از جوش

و خروش مي روم خوش به سبكبالي باد

همه ذرات و جودم آزاد همه ذرات و جودم فرياد ...

بیا ای عشقم ای  زندگیم  بیا  در کنارم چرا  از من دوری دلتنگ توام  بیا  دستانت را در دستانم  بگذار

تا برایت نوید شادی بخش پرستو ها  را به  ارمغان بیاورم  دستانت را در دستانم  بگذار تا

 بتوانم امیدها و خوشیها را در دلت زنده کنـــــم دستانت را در دستانم بگذار

تا شاید بتوانم  گوشه ای از تنهایی هایت را پر  کنم دستانت  را در

 دستانم بگذار تا  حـــــــداقل  بتوانم  همراهت  باشم

دستانت  را  در دستانم بگذار تا  دوباره

احساس  زیبـــــــایی  ها را

در  وجودت زنده کنم

دستانت را  در

 دستانم

بگذار

تا

بتوانم

آرامش

را در تو زنده

کنم دستانت را در

 دستانم بگذار تا کمی از

خستگی هایت بکاهم دستانت را

در  دستم  بگذار  تا بتوانم  آرامش  کودکی ات

 را به تو باز گردانم دستانت را در دستانم بگذار تا آرزوهای

 قشنگت دوباره به سویت پرواز کنند دستانت را در دستـــــانم بگذار

تا بتوانم کوله باری که از درد بر دوشت هست کمی من آن را به دوش کشم

دستانت را در دستانم بگذار تا کمی از دل تنگی هایت بکاهم دستانت را در دستانم

بگذاروبدان که فاصله  که دربین انگشتانت هست برای چیست اینست که به این امیدندارم

که همیشه و همیشه تا ابد دستانم را در دستانت قرار دهم ولی بیا تا این چند صباحی که در کنار هم

هستیم دستانمان در دست

 همقرار گیرد و به آنچه که در

                       این سالها در انتظار ش بودیم

                        برسیم از این لحظات استفاده

                                     کنیمو با هم باشیم و از کنار

                                      هم بودن و همصحبت هم

                                                  بودنبه آرامش برسیم و حرفهای

                                                    ناگفتهرا به هم بگوییم ناگهان

                                                               چه قدر زود دیر می شودپس

                                                                 بیا تا دیر نشده دست هایمان

                                                                             را در دستان هم قرار دهیم  تا

                                                                              دیر نشدهازهم شویم بشیم

                                                                                               مال هم عشق هم

                                                            از اولين نگاه تو بودي در كنار من    
                                                            با قلب من هميشه كمي راه آمدي   

                                  در راههاي سخت عبورم ز زندگي 

                                               تا ساحل اميد تو همراه آمدي اي   

                                                                       مهربانترين تپش قلب زندگي   

                                                                 اي قصه صبوري گل هاي عاطفه  

                  اي امتداد آينه عشق تا ابد

             اي معني تولد زيباي عاطفه   
                                                                       زيباتر از تولد گلهاي ارغوان   
                                                                آبي تر از شكفتن روح حقايقي  

                                      دستان تست سايه صدها گل غريب  
                                       تو شرح حال سوختن شمع عاشقي 
                                         يادم نمي رود كه چه كردي براي من

                                                        گلدان آرزوي مرا آب داده اي   
                                                       در سايه روشني كه پر از عطر ياس بود   
                                                              من را به روي ثانيه ها تاب داده اي  

             
                                                           پرواز كن به كشور آينه هاي پاك  
                                                           شايد مرا ز بركه غم ها رها كني  
                                                            شايد مرا و عاطفه را آشتي دهي   
                                                         دل را به نغمه هاي وفا آشنا كني 

                    اي شعر بي مثال نگاه و طلوع و عشق رفتي و    
                                                بي تو واژه احساس تيره شد   
                                                      رفتي و چشم هاي من از كشور افق  
                                                   سوي غروب سرخ و غريب تو خيره شد 

                                                غربت حضور ساكت امواج اشك هاست 
                            رفتي و مانده خاطره هايت براي من   
              يادش به خير چشم تو و آسمان عشق
      با رفتنت شكست دل اشك هاي من

           روزي كه چشم هاي تو از مرز دل گذشت گم شد  ميان كلبه رويا بهار من   
                   دل ها فداي چشم پر از هجرت تو شدپيوندهاي آبي تو يادگار من 

                                 گرچه گذشت سالي و دل ها ز غم شكست  
                                   در دل غم است تا تو بيايي ستاره ام  
                                   برگرد و عطر عاطفه را با خودت بيار  
                                   در انتظار رويش عشقي دوباره ام 

                                                اي اولين حكايت بي انتها ي عشق رفتي و  
                                                            بي تو نام نجابت غريب شد  
                                                 بي تو به وسعت عطش سرخ لاله ها  
                                                       دل مرد و سرزمين شكفتن عجيب شد   
                                                           رفتي و بي تو ترجمه تلخ زندگي     
                                   در جاي جاي شهر وجودم سروده شد   
                                   رفتي و بي تو دفتر كمرنگ يك غروب   
                                   در كوچه هاي آبي چشمم گشوده شد 

   پيش تو عشق هجي سبز بهار بود  
  با رفتنت بلور غزلهاي من شكست   
    اي معني طراوت باران عاطفه   
       بي تو غمي غريب به شهر دلم نشست 

                                                             در پاسخ سوال سراسر نياز من  
                                            گفتي كه چشم هاي مرا جا گذاشتي  
                                                          بعد از عبور ساده خود مهربان چه زود  
                                           دل را ميان حادثه تنها گذاشتي  
                                                                   اين بود پاسخ تپش قلب عاشقم  
                                                اين بود پاسخ غزل سرخ انتظار  
                                                  كردي دريغ از دل من يك نگاه را  
                                                            اين بود رسم مهر و وفاي تو اي بهار  
                                                       نورت چه شد ستاره من پرتوت كجاست  
                                       باور نمي كنم كه تو از ياد برده اي  
                                               باور نمي كنم كه پس از مدتي غروب  
                         دل را به شهر آبي ديگر سپرده اي  
                                                        رفتي و بغض كرد بدون تو شهر چشم    
                                                         بي تو غروب مي كند از ديده ام بهار   
                                             تا آن زمان كه بگذري از كوچه دلم   
                                                          ما غرق حسرتيم و هياهو و انتظار   

  ما غرق حسرتيم و  هياهو و انتظار

 ما غرق حسرتيم و  هياهو و انتظار

  ما غرق حسرتيم و هياهو  و انتظار

  ما  غرق  حسرتيم  و هياهو  و  انتظار

  ما غرق حسرتيم و هياهو و انتظار

یادت است وقتیکه دیدمت

 نگاه عاشقانه طرفت کردم  ولی روزی عاشقت شدم

                           یادت است وقتیکه بخاطر مشکلات ازهم جدا شدیم

 قلبمان اتش غم گرفت

                                       یادت است وقتیکه دستت در دستم بود

 وجودمان ترانه امید میسرایید

          یادت است وقتیکه گریه میکردیم

خداوند شاهد خواستن عشقمان بود

                 یادت است وقتیکه لبت را میبوسیدم

 به بودن همیشگی می اندیشیدیم

یادت است  وقتیکه سرم را روی شانه هایت گذاشته بودم

 اشک خوشی در چشمانم سرازیر شده بود.

اری یادم است هنوزم در پی تو هستم

                               که روزی شریک غم و خوشیم باشی

 توی که واژهای شرین عشق وجودت را به قلبم یاد دادی

تا همیشه تو را یشناسد و بخواهد

راستی هم توی که مرا در زندگی عاشقانه میخواهی

اما باورکن منم تا نفس در وجودم است میخواهمت و عاشقتم

دوس ت ت د ا ر م ع ز ی ز م

چشم گریان تو نازم ، حال دگرگون ببین